سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
نت ایران
صفحه اصلی پیام‌رسان پارسی بلاگ درباره اوقات شرعی

91/6/20
3:37 ع

درود هم شهریان عزیز! درود هم کشوریان گل تقدیم شما!!

اینبار دوباره برگشتیم ولی با دست پر برگشتیم. یک تارنمای جدید احداث کردیم برای عکس های شهرستان سمیرم. امیدوارم بپسندید.

الآن تو نسخه های اولیه هست. امید است بعدها با امکانات بیشتر در خدمتتان باشیم.

آدرس:

www.SemAX.ir

منتظر نظراتتان هستم. گل تقدیم شما

یا حق


  

90/10/24
12:45 ص

درود

یک عکس زیبا از شهرستان سمیرم براتون آماده کرده بودم الآن براتون گذاشتم.

نمای شهرستان سمیرم در پاییز

 

در آینده تصاویر زیادتری از شهرستان زیبای سمیرم برایتان خواهم گذاشت. 


90/10/24
12:20 ص

پیشینه ی تاریخی سمیرم:


وجود تعدادی آثار باستانی و از جمله کتیبه های میخی حک شده بر دل کوه ها و سنگ های استوانه ای «که به میل معروفند و مستشرق فقید، هرتسفلد از آنها به عنوان آثار عصر ساسانی یاد کرده» کذشتة این شهر را به دوران باستان می رساند که متأسفانه تا به حال هیچگونه کاوش باستان شناسی در این منطقه صورت نگرفته است. وجود خطوط کوفی به جا مانده بر قبور و دل کوه ها حکایت از استمرار و پویائی حیات اجتماعی این دیار در قرون نخستین اسلامی است. 
سابقه تاریخی سمیرم بر طبق تحقیقات دکتر واندنبرگ به 700 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. تحقیقاتی که وی در دهستان کمه انجام داده آثاری از قلعه ای مربوط به قوم پارسوا در منطقه کشف کرد که نشان از وجود سمیرم در آن زمان می دهد. 
سابقه تاریخی شهرنشینی سمیرم به دورة هخامنشیان بر می گردد در جنوب سمیرم مزرعه ای به نام کوره وجود دارد که اکنون خرابه هایی از خانه ها و حتی حمام در آن به جا مانده است و این دلیل بر شهر بودن سمیرم در آن زمان می باشد، زیرا در دوران قبل از اسلام یکی از شاخص های شناخت شهر، حمام بوده است و دلیل دیگر اطلاق نام کوره بر این منطقه می باشد، چرا که هخامنشیان به شهر کوره می گفتند. 
از وزرای به نام عصر سلجوقیان یکی «کمال الدین علی سمیرمی» که نامش در فهرست وزرای ایرانی به ثبت رسیده است و دیگری «خانعلی سمیرمی» است که آثاری نظیر مسجد و حمام خانعلی به نام وی باقی مانده است. در عصر سلجوقیان سمیرم به عنوان حقوق تعاقُد شاهزادگان سلجوقی نام برده شده است، در عصر صفوی با وجود آرامش نسبی در سمیرم، زمین های این منطقه مورد خرید و فروش قرار می گرفته است البته نزدیکی آن با پایتخت صفویان «اصفهان» در این امر بی تأثیر نبوده است. در دوران بعد، از جمله در عصر زندیه سمیرم به علت همجواری با پایتخت زندیه «شیراز» مورد توجه بوده است، در عصر قاجار منطقه در معرض تاخت و تاز قشون حکومتی بوده و جنگ لطفعلی خان زند و خان بابا جهانی «فتحعلی شاه قاجار» در این ناحیه صورت گرفته است. از عصر قاجار به بعد این منطقه عرصه رقابت و رویارویی دو ایل بزرگ بختیاری و قشقایی قرار گرفته است. در مورد برخوردهای ایل بختیاری و قشقایی در کتاب تاریخ بختیاری اثر اسکندر عکاشه مطالبی ذکر شده است محل تلاقی دو طرف در ونک بوده است، در واقع سمیرم عرصه زورآزمایی خوانین و ایلات با یکدیگر و با دولت مرکزی بوده است. عشایر و قبایل بویر احمد به دلیل همجواری سهمی برای خود قایل بوده اند. 
مهمترین واقعة تاریخ سمیرم که هنوز حکم نوعی مبدأ تاریخ شهر به حساب می آید «سال غارتی» است. با سقوط حکومت رضاشاه پاره ای از


خوانین ایلات که در تهران یا خارج از ایران به سر می بردند برای کسب قدرت سابق و گسترش مناطق خود، بر ضد حکومت مرکزی وارد عمل شدند، در تاریخ چهارشنبه 8 تیرماه 1322 جنگ سختی بین قوای دولتی و عشایر بویر احمدی و قشقایی آغاز شد. اطلاعات هفتگی در شماره 114 تاریخ 24 تیر 1322 در گزارشی این جنگ را «سرنوشت شوم پادگان سمیرم» لقب داد. قوای دولتی به محاصره عشایر درآمدند و به علت نرسیدن قوای کمکی قتل عام شدند. از جمله سرهنگ شقاقی از افسران شجاع دولتی در این جنگ جان باخته است.


{از این جنک تحت عنوان جنگ سمیرم در برخی کتب و منابع یاد شده، از جمله شرح کاملی از این واقعه در کتاب خاطرات میرزا مهدی خان ممتحن الدوله، و رمان «سووشون» اثر به یاد ماندنی دکتر سیمین دانشور و نیز در قطعه ای از شاعر بلند آوازه معاصر «احمد شاملو» به نام سمیرمی آمده است.} 
خاطره این خشونت و چپاول هنوز در حافظة تاریخی مردان و زنان سالخورده به عنوان سال غارتی به جامانده و دردها و رنج های آن همچون آینه ای کوچک از دردها و رنج هایی که هماره بر مردم شریف ایران روا داشته می شده است. مردمان صبور و درد کشیده این دیار پیرامون این حادثه تلخ ضرب المثل ها، داستان ها و شعرهای عامیانة فراوانی ساخته و سروده اند که مهمترین آنها اشعار زیبا و متأسفانه چاپ نشده شاعر فقید سمیرم «مهدی طغرائی» است.


  

90/10/24
12:19 ص


سلطان ابراهیم www.bahramian.blogfa.com 


تاریخچه ی شهر سمیرم:


سمیرم از نظر لغوی به کسرسین و ضم راء می باشد و از لحاظ وجه تسمیه آنچه از کتب تاریخی استنباط می شود بانی این ناحیه سام ابن ارم بوده که بدین لحاظ در اثر کثرت استعمال سمیرم گردیده است. سمیرم از دوجزء تشکیل شده یکی سمی یا ثمی به معنی سرد و دیگری ران یا رام به معنی حمل و همچنین نتیجه گرفته می شود که سمیرم یا سمیران به معنی جا و مکان و سر زمین سرد می باشد. از نظر قدمت تاریخی وجود غارها و شکافها، چشمه ها و کشتزارهای وسیع و حاصلخیز سکونت بشر رادرآن به درازای تاریخ می رساند همچنین نامهای قدیمی موجود در منطقه که بیشتر آنها از لغات فرس قدیم فارسی دری است، نشئه امر فوق می باشد. مانند کوه بهرز به معنای هاله روی شعله آتش که وهی است درشمال شهر سمیرم توجه به سایر شواهد امکان وجود شهر در زمان ساسانیان زیاد است بطوریکه از سنگ لوحه های قبور قبرستان و سایر اماکن مقدسه مانند مقبره سلطان ابراهیم که به قولی برادر امام رضا (ع) می باشد و محل آن به نام محله شهیدان معروف است برمیاید.


سمیرم دردوران بعد از اسلام به صورت قریه ای موجود بوده است دردوره دیلبان بررونق و آبادانی سمیرم افزوده شد و رکن الدوله دیلمی دارای دژی درآنجا بوده است. دردوره سلجوقیان نیز سمیرم شهرت داشته، چنان که کمالالدین علی سمیرمی از وزرای شاه سلطان محمود سلجوقی پسر شاه سلطان محمد پسرشاه سلطان ملکشاه سلجوقی از این مکان بوده است. از وزیر مذکور حمام و آسیابی در سیمرم بجا مانده که بنام خود او مشهور است. از دوره اتابک انفارس در سمیرم یک شبستان بسیار بزرگ ومدرسه طلاب علوم دینی باقیمانده که آن محل بنام محله اتابکی معروف می باشد .درزمان پادشاهان صفوی به تیمولداری درسمیرم خاتمه داده شد و املاک مردم منطقه به آنها واگذار گردید. نقل است که شاه عباس ثانی در سال 1064 هجری بعلت گمی هوا در سمیرم فرودآمده است همچنین قلعه ایست در سمیرم بنام قلعه که نقل است درزمان صفویه ساخته شده در پشت این سنگر محکم فندقی آبی ایجاد کرده بودند که پایه های خندق هوز موجود است. اما درزمان حکومت زندیه چنانکخه درکتاب تاریخ زندیه آمده است سمیرم در مشرق پا کوه دنا واقع شده و جزء منطقه ییلاقی ایل قشقایی است. در جنوب غربی شهر قمشه قراردارد این آبادی بین ایزدخواست و فلارد واقع گردیده است، رونق و آبادانی سمیرم از زمان زندیه شروع شده ودردوره قاجاریه بنا بر نوشته های فارسنامه ناصری که به دستور ناصر الدین شاه نوشته شده سمیرم مرکز قصبه سمیرم بوده است. 
تاقبل از دوره پهلوی منطقه سمیرم بدست خوانین قشقایی اداره می شد دراین دوره بود که با تشکیل حکومت مرکزی، فرمانروایی از خوانین سلب و از سال 1308 شمسی قوای ساخلو برای حفظ انتظامات محل از طرف دولت موقت در سمیرم مستقر گردید و درسال 1314شمسی اولین بخشدار سمیرم از طرف وزارت کشور منصوب شد. 
درسال 1322 از زمان جنگ جهانی دوم بعلت جنگی که بین سران ایل قشقایی و بویر احمدی ازیکطرف و دولت موقت از طرف دیگر اتفاق افتاد و از آن بنام جنگ سمیرم یاد می کنند اموال اهالی سمیرم از طرف افراد ایل فوق به غارت برده شد و مساکن آنان خراب گردید و خرمن های غلات آتش زده شد و متاسفانه اثرات این جنگ شوم تاکنون در وضع اجتماعی، اقتصادی و در اذهان مردم اثر گذاشته است. بالاخره پس از پایان جنگ جهانی دوم امنیت به منطقه باز گردانده شد و درسال 1325 سمیرم ازاستان فارس منتزع و تابع استان اصفهان گردید و درنهایت درسال 1342 به شهرستان تبدیل و از همان سال فرمانداری درمحل تاسیس شد وفعلا هم به صورت فرمانداری تابع استان اصفهان می باشد. 
شهر سمیرم با ارتفاع 2500 متراز سطح دریا به بام ایران معروف است جمعیت آن ( شهر) بالغ بر /000/30 نفر و وسعت شهر 110 هکتار می باشد و در آبان ماه 1329 به شهر تبدیل و شهرداری در آن تاسیس شده است.  و همچنین به روایتی آورده‌اند که «سمیرم» برگرفته از نام «سمیرامیس» ملکه بابل در دنیای باستان است که روزگاری از این ناحیه گذر کرده است. اما روایت خوشتر، آن را به افسانه های ایران باستان پیوند می دهد که چون سام نریمان پهلوان شاهنامه فردوسی به دندان درد سختی گرفتار میشود، بی تابی او را فرا می گیرد و و چون به این منطقه می رسد دردش آرام و نام این مکان درد افکن را «سام آرام» نهادند. این طور که پیداست سمیرم از دیرباز به خاطر مناظر بدیع، کوه های سر به فلک کشیده، آبشارهای بی قرار و رودخانه های خروشان، پوشش گیاهی متنوع و آب و هوای خوش، بستری برای بازیافتن بهبودی و سلامتی بوده است. منطقی تر آن است که وجه تسمیه شهر را از کلمه «زمیران» بدانیم که اشاره ای است به زمهریر و سرمای بسیار سخت که زمستان های سمیرم به آن متّصف است.


  

90/10/24
12:16 ص

 


موقعیت جغرافیایی شهرستان سمیرم


 


شهرستان سمیرم با مساحت 5224 کیلومتر مربع در جنوب غربی استان اصفهان با مختصات جغرافیایی 51 درجه و 17 دقیقه تا 3 دقیقه طول شرقی و 30 درجه و 42 دقیقه تا 31 درجه و 51 دقیقه عرض شمالی و با ارتفاع متوسط 2400 متر از دریا، بین چهار استان اصفهان، چهار محال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد و فارس واقع شده‌است. از شمال به شهرضا، از شرق به اقلید (بزرگترین شهرستان شمال فارس)و ازجنوب غربی و غرب با مرز طبیعی رشته کوه‌های دنا به استان کهگیلویه و بویر احمد، از غرب به بروجن و لردگان (چهار محال و بختیاری) محدود می‌شود. فاصله مرکز شهرستان تا اصفهان 150 و تا تهران 435 کیلومتر می‌باشد.


این شهرستان 9/4 درصد مساحت و 65/1 درصد جمعیت استان اصفهان را شامل می‌شود. از نظر موقعیت قرارگیری در حاشیه جنوب شرقی رشته کوههای زاگرس قرار گرفته به طوری که رشته کوههای دنا به صورت حصاری در غرب و جنوب غربی آن کشیده شده‌است.


 


تقسیمات سیاسی و کشوری سمیرم


 


شهرستان سمیرم که قدمت آن به بیش از 2?700 سال می‌رسد از دیر باز جزء مناطق و محدوده فارس بوده و از زمان قانونی شدن تقسیمات کشوری در سال 1316 جزء شهرستان آباده محسوب می‌گردید، به دنبال جنگ خونینی که با حمله توأم عشایر ترک قشقایی و لرهای بویر احمد در تیرماه 1322 در منطقه صورت گرفت، در سال 1324 سمیرم از استان فارس جدا و به صورت بخش به استان اصفهان ملحق می‌گردد و سرانجام در مهرماه 1342 با مسافرت اسداله علم نخست وزیر وقت به شهرستان تبدیل می‌شود و اکنون از جهت رتبه‌بندی شهرهای ایران در ردیف شانزدهم شهرهای استان و یکصد و هشتاد و پنجم کشوری قرار دارد. بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال 1380


این شهرستان به دو بخش مرکزی و پادنا و شش دهستان به شرح زیر تقسیم می‌گردد:



  • بخش مرکزی شهرستان سمیرم

    • شهر حنا

    • دهستان وردشت



شهرها: سمیرم، حنا و ونک.



  • بخش پادنا

    • دهستان پادنا سفلی

    • دهستان پادنا علیا

    • دهستان پادنا وسطی



شهرها: کمه و بیده



بخش مرکزی:


این بخش قسمت‌های مرکزی و شمالی شهرستان را شامل می‌گردد و 8/61 درصد مساحت شهرستان را به خود اختصاص داده‌است و دهستان‌های تابع این بخش عبارت‌اند از: دهستان ونک به مرکزیت شهر ونک، دهستان وردشت به مرکزیت روستای فتح آباد و دهستان حنا به مرکزیت شهر حنا. جمعیت بخش مرکزی اکنون حدود 40 هزار نفر است.


بخش پادنا:


این بخش که 2/38 درصد مساحت شهرستان را شامل می‌شود قسمت‌های جنوبی شهرستان را در بر می‌گیرد. دهستان‌های تابع این بخش عبارت‌اند از دهستان‌های پادنای علیا به مرکزیت روستای بیده، پادنای وسطی به مرکزیت شهر کمه که مرکز بخش نیز می‌باشد و پادنای سفلی به مرکزیت روستای چهار راه. این شهرستان که 6/7 درصد مناطق محروم استان را شامل می‌شود دارای چهار نقطه شهری سمیرم، حنا، ونک و کمه، 108 روستای دارای سکنه، 279 مزرعه مستقل، 13 منطقه تابع، 16 مکان مستقل و 16 نقطه فرعی می‌باشد. شهر زیبا و سنتی سمیرم واقع در مرکز شهرستان است که با ارتفاع 2?460 متر از سطح دریا تحت عنوان بام ایران به صورت دشت نیمه همواری با ارتفاع زیاد و شیب فراوان توسط کوه‌های سربه فلک کشیده محصور شده و در سال 1329با احداث شهرداری به نقطه شهری تبدیل گردیده‌است.


  

ترجمه از وردپرس به پارسی بلاگ توسط تیم پارسی بلاگ